Ogólne informacje o systemie klimatycznym (Skoda Superb B6)

Opis systemu klimatycznego

Opis układu klimatyzacji znajduje się w rozdziale "Sterowanie i techniki operacyjne". Główne elementy układu klimatyzacji, znajdujące się w kabinie samochodu, są podane na rysunkach 8.1 a-b.





Jednym z głównych elementów układu klimatyzacji jest jego obudowa, w której znajdują się główne podzespoły: filtr kabinowy, wentylator, chłodnica, parownik (z funkcją chłodzenia powietrzem) i klapy rozdzielające przepływ powietrza. W modelach z silnikiem Diesla w obudowie układu klimatyzacji może być również zamontowany dodatkowy element grzewczy.



Aby oczyścić powietrze pobierane z zewnątrz samochodu z małych cząsteczek (kurz, sadza, pyłki, itp.) jest filtr kabinowy, który należy okresowo wymieniać (zobacz rozdział 1).

Wentylator przeznaczony jest do wentylacji przedziału pasażerskiego, tj. zwiększyć intensywność dopływu powietrza do wnętrza samochodu; prędkość wentylatora można regulować. W modelach bez automatycznej klimatyzacji prędkość wentylatora zmienia się poprzez zmianę kombinacji rezystorów w zespole rezystorów, natomiast w modelach ze sterowaniem automatycznym prędkość wentylatora jest regulowana przez wentylator sterowany elektronicznie.

Aby ogrzać wnętrze, podgrzany w silniku płyn chłodzący przepływa przez chłodnicę układu klimatyzacji, oddając ciepło przepływającemu przez nią powietrzu. Schemat przepływu środka chłodzącego przedstawiono na ilustracjach w rozdziale 1.

Do chłodzenia przedziału pasażerskiego stosuje się agregat chłodniczy, w którym krąży czynnik chłodniczy R134a. Powietrze dostarczane do przedziału pasażerskiego jest chłodzone i osuszane podczas przepływu przez parownik, dlatego zaleca się włączenie agregatu chłodniczego w celu zmniejszenia wilgotności w przedziale pasażerskim (na przykład, aby przyspieszyć usuwanie kondensatu ze szkła).

Klapy służą do: przełączania między trybami wentylacji nawiewnej/cyrkulacji powietrza, regulacji temperatury i rozprowadzania strumieni powietrza w kabinie (do stóp, do poziomu klatki piersiowej, do szkła i do stref pośrednich). Dodatkową regulację przepływu powietrza w kabinie zapewniają regulowane deflektory na desce rozdzielczej oraz z tyłu słupków B.



Układem klimatyzacji steruje jednostka sterująca (patrz rozdział "Sterowanie i techniki operacyjne"). Amortyzatory są napędzane za pomocą aktywatorów.

W modelach ze sterowaniem automatycznym zadana temperatura utrzymywana jest na podstawie danych z czujnika temperatury powietrza w kabinie, zamontowanego w centralnej części jednostki sterowania klimatyzacją. Aby zapewnić prawidłowe działanie układu klimatyzacji, nie należy zakrywać tego czujnika.

Niektóre modele są wyposażone w dodatkową grzałkę, która podgrzewa płyn chłodzący niezależnie od silnika poprzez spalanie paliwa.

Opis agregatu chłodniczego

Położenie elementów układu chłodniczego znajdujących się w komorze silnika pokazano na rysunku 8.2. Schemat działania agregatu chłodniczego przedstawiono na rysunku 8.3. Gwiazdki na ilustracjach oznaczają części, które, oprócz przewodów czynnika chłodniczego, muszą być serwisowane w specjalistycznym warsztacie.





Kompresor (ze zmiennym przepływem), napędzana w sposób ciągły paskiem napędowym osprzętu od wału korbowego silnika, sprężarka zasysa gazowy czynnik chłodniczy z parownika i spręża go. W tym przypadku temperatura czynnika chłodniczego wzrasta do wartości 70–110°C. Pod wysokim ciśnieniem czynnik chłodniczy jest kierowany do skraplacza, gdzie ciepło z czynnika chłodniczego jest usuwane przez powietrze przepływające przez żebra skraplacza. Na skutek utraty ciepła czynnik chłodniczy przechodzi w stan ciekły i jest kierowany ze skraplacza do umieszczonego w nim osuszacza-odbiornika, który pełni rolę ośrodka magazynującego i filtruje wilgoć zawartą w czynniku chłodniczym. Termostatyczny zawór rozprężny reguluje ilość czynnika chłodniczego dostarczanego do parownika w zależności od ciśnienia i temperatury w parowniku. Zawór rozprężny reguluje przepływ w zależności od wymiany ciepła, dzięki czemu czynnik chłodniczy nie zmienia całkowicie stanu na gazowy przed dotarciem do wylotu parownika. Powietrze dostarczane do wnętrza samochodu przechodzi przez parownik, oddając ciepło zimnemu czynnikowi chłodniczemu i jednocześnie osuszając się. Wilgoć z powietrza jest usuwana spod samochodu. Po przejściu przez parownik czynnik chłodniczy staje się gazowy. Po przejściu przez parownik czynnik chłodniczy jest zasysany z powrotem do sprężarki pod niskim ciśnieniem.



Olej sprężarkowy służy do smarowania podzespołów agregatu chłodniczego i krąży w układzie razem z czynnikiem chłodniczym. Do uszczelniania stosuje się czarne i kolorowe pierścienie uszczelniające.

Zastosowano sprężarkę bez sprzęgła magnetycznego, tj. Gdy silnik pracuje, jest on stale napędzany paskiem od wału korbowego. Dzięki temu kompresor pracuje nawet wtedy, gdy funkcja chłodzenia jest wyłączona (przy minimalnym zużyciu energii).

Przepływ czynnika chłodniczego regulowany jest za pomocą zaworu N₂80, wykorzystującego sygnał PWM z jednostki sterującej klimatyzacją, w zależności od wymaganej wydajności agregatu chłodniczego. Zawór "N₂80" wbudowany jest w sprężarkę po stronie ssącej i zmienia położenie tarczy przegubowej.

Gdy ciśnienie czynnika chłodniczego, określone przez czujnik wysokiego ciśnienia "G65", wzrośnie, jednostka sterująca klimatyzacją zwiększy prędkość wentylatora "V7" na chłodnicy i zmniejszy przepływ sprężarki, jeśli ciśnienie okaże się zbyt wysokie (32 bary, na przykład, jeżeli silnik nie jest wystarczająco chłodzony) lub za nisko (2 bary, na przykład w przypadku wycieku czynnika chłodniczego) ciśnienie czynnika chłodniczego.

Jeżeli sprężarka jest zablokowana (wał się zacina i przestaje się obracać), aktywowane jest zabezpieczenie przed przeciążeniem. W zależności od temperatury sprężarki sprzęgło ulegnie odkształceniu (2 na ilustracji 8.4), lub element gumowy (3) ulegnie zużyciu. W każdym razie koło pasowe będzie mogło się obracać. Zablokowany kompresor należy wymienić.





Aby zabezpieczyć obwód czynnika chłodniczego przed zbyt wysokim ciśnieniem (na przykład z powodu ładowania nadmiernej ilości czynnika chłodniczego) zastosowano zawór bezpieczeństwa czynnika chłodniczego wysokiego ciśnienia zamontowany na sprężarce. Zawór otwiera się przy ciśnieniu 40±4 barów i zamyka się przy ciśnieniu co najmniej 31 barów. Fakt, że zawór otworzył się w celu uwolnienia ciśnienia czynnika chłodniczego, można stwierdzić na podstawie małej płytki, która została wyciśnięta (6 na ilustracji 8.2). Ponadto po otwarciu zaworu wokół niego tworzy się plama oleju chłodniczego.

Uwaga: Przy otwieraniu zaworu istnieje ryzyko odmrożenia w bezpośrednim otoczeniu.

Nie uruchamiaj silnika, jeśli nie są podłączone wszystkie przewody czynnika chłodniczego, ponieważ W takim przypadku sprężarka pracująca bez smarowania przegrzeje się i ulegnie awarii. Jeżeli to możliwe, uruchamiaj silnik tylko wtedy, gdy agregat chłodniczy jest napełniony. Jeżeli konieczne jest uruchomienie silnika przy pustym obwodzie czynnika chłodniczego, muszą być spełnione następujące warunki: wszystkie przewody czynnika chłodniczego muszą być podłączone, sprężarka musi być napełniona co najmniej jedną czwartą całkowitej objętości oleju chłodniczego, prędkość obrotowa silnika nie może przekraczać 2000 obr./min, a czas jego pracy musi być jak najkrótszy (nie więcej niż 10 minut).



Po zamontowaniu nowego kompresora lub dodaniu oleju chłodniczego, przed uruchomieniem silnika należy wykonać następujące czynności:

• obróć ręcznie koło pasowe sprężarki o 10 obrotów – zapobiegnie to uszkodzeniu sprężarki;
• otwórz deflektory, ustaw tryb nawiewu na poziom klatki piersiowej, ustaw minimalną temperaturę i co najmniej trzecią prędkość wentylatora (dla klimatycznego) lub maksymalna prędkość wentylatora (dla Climatronic);
• uruchom silnik i pozwól mu pracować na biegu jałowym przez co najmniej pięć minut;
• wyłącz silnik.

Środki ostrożności podczas serwisowania agregatu chłodniczego

Nie otwieraj obiegu czynnika chłodniczego, gdyż kontakt czynnika chłodniczego ze skórą może spowodować odmrożenia.

Wszelkie prace przy urządzeniu chłodniczym muszą być wykonywane w odpowiednio wyposażonym, specjalistycznym warsztacie. Układ chłodniczy powinien być serwisowany wyłącznie przez przeszkolonych techników, którzy znają bezpieczne procedury obsługi, właściwy sprzęt, procedury dekompresji oraz prawidłowe obchodzenie się z czynnikiem chłodniczym w pojazdach i jego przechowywanie.

• Unikać kontaktu czynnika chłodniczego ze skórą.
• Pracując w pobliżu agregatu chłodniczego, należy nosić okulary ochronne.
• Jeśli czynnik chłodniczy dostanie się na skórę lub do oczu, nie należy pocierać tych miejsc. Natychmiast przemyj dotknięte miejsce bieżącą zimną wodą przez co najmniej 15 minut i zasięgnij porady lekarza. Samoleczenie jest niedozwolone.
• Czynnik chłodniczy przechowywany jest w butlach pod ciśnieniem. Przechowywać butlę w temperaturze nie wyższej niż +50°C. Podjąć środki ostrożności, aby zapobiec upadkowi butli z wysokości lub innym sytuacjom, które mogą spowodować jej uszkodzenie.
• Prace należy wykonywać w dobrze wentylowanym pomieszczeniu. Czynnik chłodniczy szybko paruje, ograniczając dostępność tlenu i utrudniając oddychanie.
• Gazowy czynnik chłodniczy jest cięższy od powietrza i zbiera się stosunkowo szybko na małych głębokościach, na przykład pod samochodem.
• W wyniku spalania czynnika chłodniczego powstaje toksyczny gaz. Trzymać czynnik chłodniczy z dala od otwartego ognia. Nie palić tytoniu podczas pracy przy urządzeniu chłodniczym.
• Podczas spawania w pobliżu agregatu chłodniczego nie należy narażać go na działanie wysokich temperatur i otwartego ognia. Przegrzanie może spowodować wzrost ciśnienia w obwodzie chłodniczym i pożar.
• Jeżeli obieg czynnika chłodniczego nie zostanie otwarty w ciągu 10 minut po uwolnieniu ciśnienia czynnika chłodniczego, może dojść do ponownego wzrostu ciśnienia na skutek odparowania pozostałego czynnika chłodniczego.
• Niedopuszczalne jest czyszczenie skraplacza lub parownika parą wodną. Można używać wyłącznie zimnej wody lub sprężonego powietrza.