Oznaczenie identyfikacyjne automatycznej skrzyni biegów
Przykład oznaczenia identyfikacyjnego:
- DLU - kod;
- 02 - dzień;
- 08 - miesiąc;
- 6 - rok produkcji (1996).
Automatyczna skrzynia biegów z częściowo wyjętą skrzynią korbową w celu przejrzystości
1 – przetwornik momentu obrotowego; 2 – mechanizm różnicowy ze stałym reduktorem; 3 – pompa olejowa; 4 – przewodnik pomocniczy; 5 – przekładnia planetarna; 6 – wał z przekładnią pośrednią
Szczegółowe informacje o automatycznej skrzyni biegów
1 – uchwyt przekładni planetarnej; 2 – koło zębate prędkościomierza; 3 – przekładnia planetarna pierwszej przekładni planetarnej; 4 – koło centralne drugiej przekładni planetarnej; 5 – koło zębate pośrednie napędowe; 6 – przekładnia planetarna drugiej przekładni planetarnej; 7 – koło centralne pierwszej przekładni planetarnej; 8 – sprzęgło jednokierunkowe rolkowe; B1 – pierwszy bieg przekładni planetarnej hamulca; B2 – przekładnia planetarna hamulec drugi; K1, K2, KZ – sprzęgła
Dane techniczne
Automatyczne skrzynie biegów montowane w samochodach Skoda Octavia są czterobiegowe i mają obejściowy konwerter momentu obrotowego. Sterowanie elektryczne – jednostka sterująca – powstaje na podstawie regularnie rejestrowanych i przetwarzanych ruchów pedału gazu, tzw. algorytmu rozmytego. Jest to program indywidualny, dostosowany do stylu jazdy kierowcy. W skrzyni biegów brakuje zwykłego prostego przełączania między dwoma programami (sportowy – ekonomiczny). Znacznie poprawia to komfort jazdy.
Automatyczna skrzynia biegów sterowana jest za pomocą układu elektrohydraulicznego. Jednostka sterująca automatyczną skrzynią biegów (J217) otrzymuje informacje wejściowe od jednostek sterujących zmianą biegów i jednocześnie współpracuje z jednostką sterującą silnika. Koordynuje tryb pracy silnika w zależności od pracy skrzyni biegów. Na podstawie otrzymanych informacji jednostka sterująca skrzynią biegów wysyła impulsy do poszczególnych zaworów elektromagnetycznych w obudowie suwaka. Zawory elektromagnetyczne dostarczają olej pod ciśnieniem z pompy olejowej do odpowiednich sprzęgieł lub hamulców, które następnie realizują przeniesienie napędu. Automatyczna skrzynia biegów składa się z konwertera hydrodynamicznego i samej skrzyni biegów, która posiada niezależny układ sterowania olejem (patrz rysunek Automatyczna skrzynia biegów z częściowo zdemontowanym dla jasności carterem, ryż. Detailing automatycznej skrzyni biegów).
Przekładnik hydrodynamiczny przekazuje moment obrotowy na wał napędowy skrzyni biegów. Zawiera własny płyn roboczy. Konwerter składa się z koła pompy połączonego z wałem silnika, elementu reakcyjnego kierującego przepływem cieczy oraz turbiny. Turbina odbiera moment obrotowy za pośrednictwem cieczy i przekazuje go poprzez wał napędowy do skrzyni biegów. W miarę jak wzrasta prędkość obrotowa silnika, koło turbiny, unoszone przez ciecz, również płynnie przyspiesza, osiągając prędkość zbliżoną do prędkości koła pompy.
Schemat układu biegów automatycznej skrzyni biegów
1 – koło centralne pierwszej przekładni planetarnej;
2 – koło centralne drugiej przekładni planetarnej;
3 – uchwyt przekładni planetarnej
Wał napędowy w skrzyni biegów obraca elementy napędowe sprzęgieł K1, K2, K3 i hamulca B2. Dzięki ich włączaniu i wyłączaniu w różnej kolejności uzyskuje się wzajemne hamowanie poszczególnych elementów obu przekładni planetarnych, które są częściami całej skrzyni biegów. Jak już wspomniano, sterowanie sprzęgłami i hamulcami odbywa się za pomocą oleju podawanego pod ciśnieniem przez suwaki zaworów elektromagnetycznych.
Wał wyjściowy skrzyni biegów połączony jest ze stałym kołem zębatym przekładni. Następnie mamy mechanizm różnicowy stożkowy klasycznego rozwiązania konstrukcyjnego. Automatyczna skrzynia biegów ma własną diagnostykę jednostki sterującej. Pojęcie autodiagnostyki odnosi się do sterowania elektrycznego i elektronicznego. Jednostka sterująca wyposażona jest w tzw. pamięć błędów, w której zapisywane są wszelkie usterki, jakie mogą wystąpić. Następnie można to ustalić za pomocą narzędzia diagnostycznego. Jednostka sterująca automatyczną skrzynią biegów pełni również funkcję bezpieczeństwa. W przypadku wystąpienia poważnych usterek w trakcie jazdy, jednostka sterująca przełącza swoją funkcję sterowania na tryb pracy awaryjnej, nie przerywając jednak ruchu. W przypadku awarii dźwigni zmiany biegów w położeniu "D", "3" lub "2" zostanie włączony trzeci bieg. Jeżeli jednostka sterująca nie otrzyma sygnału z czujnika prędkości i prędkościomierza, nastąpi jednoprzebiegowa zmiana (Kick-down 4 → 3), a skrzynia biegów przełączy się na "N". W przypadku awarii dźwigni zmiany biegów w położeniu "1", "P", "N" lub "R" w trybie awaryjnym następuje aktywacja odpowiedniego biegu. W przypadku odchyleń powodujących przejście w tryb awaryjny, skrzynia biegów pozostaje w tym trybie aż do wyłączenia zapłonu. Po ponownym uruchomieniu silnika, jeśli usterka nadal występuje, następuje hydrauliczne przełączenie na trzeci bieg, jeżeli dźwignia zmiany biegów znajduje się w położeniu "D", "3" lub "2". Trzecia prędkość będzie włączona cały czas, aż do momentu usunięcia usterki.
Materiał jest dostępny na stronie internetowej SkodaBook.ru